AH(DE) VEFA

Yaşamak tam bir bıçak sırtı… Vicdan vefada vücut bulur. Ha bu arada vicdanın da selâmı var!

Vefa kelimesi dilimize arapçadan yerleşmiş, uzun solukla dahi ifadesi ağır kavramlardandır. Kelimenin Arapça sözlük anlamı; sözünü tutma, borcuna sadık olma, görevini yerine getirme anlamlarına gelirken Türkçedeki sözlük anlamı; sevgide bağlılık olarak karşılık bulmuş. Olayın çokomelliyüzü insanda nasıl vuku bulduğunda başlıyor. Bizler duygusal varlıklarız. Hüzünlerimiz, heyecanlarımız, kaygılarımız, sevinçlerimiz, şaşkınlıklarımız, sevgilerimiz olmaması gerekse de mevcut nefretlerimiz kadar vefa da sahip olduğumuz duygulardan bir tanesi hatta belki de olması gereken en üstün duygu…

Bazen beklenmedik anda gelen hatır telefonu, bazen ummadık yerde ele tutuşturulan minik bir hediye bazense hiçbir emek gerektirmeyen ama kocccaaammmann etki bırakan yüzdeki sıcak tebessüm hayalimizdeki vefa algısını karşılayabiliyor. Vefâ evrenseldir; nasıllığı öznel. Nasıl vefalı olunur? Bu soruya verebilecek net ve keskin cevaplar yokken nasıl vefasız olunura zannediyorum ki hepimiz onlarca olumsuzluğu beynimizde şaklatan maddeleri sıralayabiliriz. 

Güzellik istiyorsan önce sen güzel ol demiş atalarımız, vefa istiyorsan önce sen vefalı ol! İlk arayan sen ol, ilk yardıma koşan sen, gerekirse ilk yara alan sen ol ama ilk adımı atan olmaktan kaçma. Varsın yaptıkların kula beyhude gelsin sen yaptığını Hâlıkın için yaptıkça yaşarken çektiklerin beyhûdekalmaz. Unutma bir nefeslik canınla bir lahzalık dünyadasın. Hem Yaradana vefa etmeyen eder mi hiç vefa kula?

Nerde o eski bayramlar diyenleri duyuyoruz her yeni bayramda. Nerede o eski dostluklar, nerede insanlık, insan nerede? Tevazunun erdem sayılmadığı, sıradışılıksergilemeyenlerin değersiz sayıldığı çağa doğduk. Önceleri öğreten anne-babayken şimdilerde aklı başında, cebe sığabilen–adına telefon denen- o alet sayesinde öğreten çocuklar oluyor. Ruhuna rahmet Cahit Zarifoğlu’nun “Biliyor musunuz? Ben bu çağdan nefret ettim. Etimle, kemiğimle nefret ettim.” dediği çağda yaşıyoruz. Öyle bir çağ ki bu yemeklerimizi bile internetten sipariş eder olduk. Manavın sebze halinden şikâyetini dinleyemeyen, kasabın et stoğundan dem vurduğunu bilmeyen, bakkalın önünden geçerken bakkal amcaya ‘Selamun aleyküm’ demeyi akıl edemeyen bir nesil gümbür gümbür geliyor. Ah, afedersiniz bakkal demişim hani şu yerini süpermarketlere bırakan yapı. Halimiz tuhaf…Duygusal ihtiyaçlarımızı dahil akıllı aygıtlarımızdan karşılar olduk. Biz neden böyle olduk? Bizi bizden alıkoyan ne? “Büyüyünce ne olacaksın?”larla büyümemeliydik. Kimse bize büyüyünce nasıl bir insan olmak istiyorsun diye sormadı. Besleyemediğimiz insanlığımızın insan olarak başladığı noktada insan kalmak mücadelesini vermemiz bundan. Mücadele? Ayrı ömürler aynı yaşamanın mücadelesini türlü zorluklarla veriyor. Düşünüyorum öyleyse varım diyen filozofa çağımdan disk atıyorum. Mukavemet ediyorum öyleyse varım! Okyanusta damlayken okyanusa meydan okumak değil bizimkisi, gelen dalgalara direnmek.. Birlikle beraberliği aynı cümlede sloganlaştırıyor büyükler. Bir’ken beraber olmayı nasıl başaracağız, kimse sormuyor. Kökleri birbirine karışmış ağaçlar gibiyiz. Bir ağaç toprağından söküldüğünde domino taşları hesabı, öteki köklerde zarar görüyor tam da bu yüzden beraberiz. Biz hep birlikte biriz. Hayatın anlamı ötekine göre yaşamak olmasa da ötekinin hayatında var olduğumuzu bilerek yaşamak olmalı. Bütün olumsuzluklara rağmen gelecek olumluyu sağlayabiliriz. Nazım Hikmet’in de dediği gibi “Yok öyle umutları yitirip karanlıkta savrulmak”. Ümitvar olmak zorundayız. Umutsuzluk tedavisi olmayan ölümcül hastalıktır. Dört kitaba baktım dördünde de günahtır.

Eee, vefa diyorduk konu nerden buralara geldi? Neydi vefanın tanımı? Sevgide bağlılıktı, sözünü tutmaktı, borcuna sadık olmaktı, görevini yerine getirmekti. Bütün bu anlamlar insanın olmadığı yerde hüküm giyer mi? Fark ettiğimi fark etmelisiniz “İnsanın en büyük vefa borcu insanlığadır.” Vefasızlardan yüksünürken vefanızı kontrol edin. Vefaya olan saygımla, iyi günde kötü günde, sevgiyle kalın…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: