Toprak Sarmalı

Bu ay ki konumuzu belirlerken bu kadar zorlanabileceğimi hesaba katmamıştım. Vatan… Meğer zihnimin derinliklerinde ne çok anlamı varmış bu kavramın. Bu kadar anlamlı bulmamın/bulmamızın nedeni kalbimizdeki yeri olsa gerek. Sadece bir kelimecik ama ne kadar da çok anlammış. Yazmaya çalışırken kelimelerimin yetersiz kaldığını düşündüğüm her noktada insanlarıma danıştım. Vatan sizce nedir? Vatan ne olmalıdır? Vatan diyince aklınıza ne geliyor? Takdir edersiniz ki her biri apayrı cevaplar verdi. Sözlüklerde bir halkın üzerinde yaşadığı, kültürünü oluşturduğu toprak parçası anlamı veriliyordu eş anlamlısı yurt olan vatan kavramına. Bu tanım üzerinden gittiğimde, halkı ve kültürü çıkardığımda geriye sadece toprak parçası kalıyordu. Demek ki dünyada herhangi bir toprak parçasının vatan statüsüne erişmesi için asıl ihtiyacı olan insandı.

Biz Anadolunun insanlarıyız. Türkiye halkıyız, kültürümüzü bu topraklarda yaşıyoruz. O halde nicedir haritalara bakıp naralarla söylediğimiz ‘Onlar ülke sen vatansın’ bundan kaynaklıydı. Hangi ülkeye gidersem gideyim, ne tür güzellikler görürsem göreyim dönüşümde hep “Irmağının akışına ölürüm Türkiye’m” arka fonuyla döndüm. Çünkü gittiğim hiçbir ülkede “hemşerim nerelisin sen?” diyen insanlar yoktu. Hem hemşerim hem nerelisin… Güzel ülkemin güzel insanları. Cengaver yüreklerinde merhamet taşıyan insanlarıdır toprak parçasını vatan yapan. Toprağı kıymetlendiren insan neden cengaver ve merhametlidir? Toprağı uğruna değil, Allah’ı uğruna ölümü şerbet diye nitelendiren insanların sadece Türkiye’de değil başka topraklarda da can vermesinin açıklaması ne olabilir?  Mısır’da, Filistin’de, Suriye’de, Doğu Türkistan’da, Afrika ülkelerinde, Güney Kore’de ve daha saymadığım bir çokülkede mazlumluğuna şahitlik ettiğimiz insanlara yurt olma çabasındayız. İnsan insanın yurdudur diyen Kemal Sayar’ıanlamış sayılır mıyız? Nerede bir can ölse, oralı olur yüreğim. Olmalı zaten. Olmazsa insan olmaz yüreğim diyen Ahmet Arif’e ne demeli? 

İNSAN, İNSAN, İNSAN… 

Bu doğrultularda düşünürken neyi nereye konuşlandıracağımı kestiremiyordum. “Burası dünya, burası bu kadar işte” cümlesini ilham eden Allah’a hamd ederim. Ölüm var. Ahiret gününe iman ettiren dinime hamdolsun.

Üzerindeyken kıbleye yönelebildiğim her toprak vatanımdır. İslamın izzetli duruşu, kardeşlik şuuruyla, dünyaya hak ettiğinden fazla değeri vermemeyi öğreten öğretileriyle yaşamaya çalışıyoruz. Filistinli kardeşim Aye, Endonezyalı kardeşim Nur Atina, Cezayirli Abir, Mısırlı Esma, Japon Narina… Aynı topraklarda doğmadık, aynı kültürlerde yetişmedik ama aynı Allah’a iman ediyoruz. “…Tanışasınız diye sizi kavim ve kabilelere ayırdık…” Hucurat/13.

Kendinden olanı sev, ötekine ötekileştirmeden saygı duy. Anavatanımız ahirettir. 

Verdiğimiz değer toprak parçasına değil, o toprağın üzerinde yaşayan insanadır. Yaşama hakkına zalimce kastedilen insanların mazlumluğuna haykıran hakkaniyetimiz var olsun!

Hakkaniyetli davranan ülkem var olsun!

Mazlumların yurdu, Türk’ü, Kürt’ü, Arap’ı, Acem’i, Bulgar’ı, Boşnak’ı ve dahası milleti bünyesinde bir tutan Türkiye var olsun!

Ülkem zor günlerden geçiyor. Hilali yıldızı barındıran bayrağımın şehit kanıyla boyanmış rengine ne yazık ki şehit kanları eklendi. Allah’a inanan annelerin feryatlarıyla inliyor gökyüzü. Gözü yaşlı eşler, baba demeyi babası şehit düştükten sonra öğrenen bebeler kaldı geride…

Dilin, ırkın, rengin önemi yok çünkü gözyaşı her gözden aynı süzülür.

Allah kimseyi vatansız bırakmasın duasıyla yola çıkan insanlar başka insanlara yurt olmak için canlarından oluyorsa, Allah için ölenler Allah’a kavuşacaklarını bildiklerinden ölümden korkmazlar. Ölürsek şehit oluruz kalırsak zalime mezar. O halde yaşamalıyız. Son zalimin sonunu görene kadar… 

Anavatanımızın ahiret olduğunun idrakindeyiz ancak anavatanımıza ulaşma yolunda, imtihana tutulduğumuz, topraklarında var olduğumuz vatanımızın da idrakinde olmalıyız.

Ne demişti Mehmet Akif? “Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar, benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var. Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,

‘Medeniyet!’ dediğin tek dişi kalmış canavar? Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma, sakın.

Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın.

Doğacaktır sana vadettiği günler hakkın…

Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın. Bastığın yerleri ‘toprak!’ diyerek geçme, tanı:

Düşün altında binlerce kefensiz yatanı.

Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı:

Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı. Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?

Şüheda fışkıracak toprağı sıksan, şüheda!

Canı, cananı, bütün varımı alsın da hüda,

Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.” Sadaka İstiklal şairi Mehmet Akif Ersoy. 

Minarelerimizi ezansız, kalplerimizi imansız, dünyayı Türkiye’siz bırakmasın Allah. 

Rahman olan Allah şehit ailelerine sabırlar versin. Onlar ResulAllah’la aynı sofrada oturmuş cennet lezzetlerini tadıyorlar. Peki ya biz?..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: