Heybemdeki Yol

Sevgili Dostum
Hayatlar biliyorum
Denizlerin en derini kadar uzak
Dağların en büyüğü kadar yaşlanmış 
Hatta, hatta sevgili dostum
Tozlu, topraklı ve taşlanmış
Yollar biliyorum mesela
Yolculuklar biliyorum
Yıllara ait
Kimi cam kenarında oturmuş
Kimi yol kenarında yıllarca beklemiş
Kimi yola hiç çıkamamış bile 
Yolların ağzı olsa, gelse dile
Anlatsa bir bir çekip gideni
Olup biteni
Mesela senin hikayeni
Benim hikayemi
Yılların yoktur tükenmez kalemi
Her adımda tükenir ucu
Yanında taşıyorsun sevgili dostum
Hem kalbini, hem o suçu
Ben biraz misafir, biraz yolcu
Sen emin adımlarla yürürken hayatta 
Ayağına batan taşlar 
Sana veda eden yaşlar
Birazdan gece olur 
Birazdan yine başlar 
Varsın okunmasın hikayemiz
Kimse dokunmasın
Sevgili dostum;
Bir kez geldiğin, bir kez geldiğim bu hayatta
Yol da güzel olmalı
Yolculuk da
Anlat diyorsun yolunu
Anlat ki bileyim hikayeni
Başlayıp bitmeye gideni
Ben ki kimi zaman şarkılar mırıldandım,
Bu yolda düştüm ve kalktım
Tebessümden hiç vazgeçmedim 
Bazen kendimi dinledim, sustum
Bazense sesler içinde kayboldum
Yollar içinde yollar buldum
Sevgili dostum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: