Şilep

Saçlar dağınık, baş yarık,

göz morarmış, burun kırık,

Kulakta dinmek bilmeye çın, 

tuttu yine zalim hıçkırık.

Vücut iskelet misali arık, 

kaşıtır giysisi çünkü kıytırık.

Uyku terk etti geceden beri, 

kirletmiş çoktan yattığı yeri.

Tuttu yine keskin öksürük, 

ağzından geldi kanlı tükürük.

Ağzını sildi kirli mendil ile,

canlandı gözyaşı yine geldi dile.

Koptu feryat acı bağrından, 

dünyası çoktan olmuştu zindan.

Durmadı yaktı ucuz sigara, 

gözünü dikti köhne duvara.

Ah çekti içten derin mi derin, 

pencereden geldi ürperten serin.

Geldi gözüne hayatı sırasıyla, 

boynunu eğdi barıştı yarasıyla.

Andan derin bir nefes çekti, 

kalbindeki toprağa bir diken ekti.

Aniden aklına annesi geldi, 

ona “hayatım, herşeyim” derdi.

Çocuk iken düşer canı acırdı, 

koşarak gidip ona sarılırdı.

Keşke olsaydı o yine yanında, 

huzur vardı onun kanadında.

Ah ne güzeldi onunla günler, 

açar mı artık anne kokan güller?!

Bir an için haneye mutluluk doldu, 

huzur kalbine kuş gibi kondu.

Gözünü açtı baktı harap haline, 

gelir mi artık huzur mahaline?!

Ah şu lanet öksürük bitmek bilmiyor, 

neden artık ölüm gelmiyor?

Dert yeniden kalbini sardı, 

bu başına yağan en soğuk kardı.

Sonunda deli gibi beş kadeh aldı, 

gözünde yaş ile uykuya daldı.

One thought on “Şilep

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: