Nisyan

Kadınlar ve çocuklar dünyanın her yerinde savaşların ilk kurbanları olmuştur. İlk ve belki de en çok etkilenenler… Bu gerçekliğin atılan her kurşunda ayan olmasına karşın savaşa sürüklenme ve nihayetinde barış adı altında çıkarlarına bir başka şekilde kavuşabilme gayesi ile yapılan girişimlerde ise en dışta bırakılan, yok sayılanlar yine aynı kurbanlardan oluşmakta. Her ne kadar uykularımızı kaçırması gereken bir mesele olsa da; bir haberde, internette ya da sokakta karşılaştığımız bir yardım afişinde rastgelmedikçe aklımıza düşmeyen, savaşların her şeyden yoksun bırakılmış kadim kurbanlarına ithafen bu ay bizlerin de gitmekten yoksun kalmış olduğu bir yerden bahsetmek istiyorum; İdlib’in Seraqib Kasabası’ndan.

Seraqib Kasabası-İdlib | Suriye

Küçük bir kız çocuğu mu desem tanımlarken yoksa koca kadın mı bilemiyorum. İnsanın yaşını bazen dünyada geçirdiği yıllar kadar yaşanmışlıkları da belirleyebiliyor sanki. Ben anlatayım, hangi tanım daha uygun siz karar verin isterseniz, yüz yıllık hikayesi ile 10 yaşındaki Halepli Cemenna’ya. Geçmişine dair yaşadığı evden birkaç izi ve annesinden başka bir şeyi hatırlayamıyor aslında. Kendini bildiği ilk andan beri kulaklarında çınlayan uçak ve bomba seslerinden midir bilinmez omuzlarına bir dünya çökmüş, gözlerinde ise korkudan ziyade umutsuz bir umut saklı gibi. Halep’in harabe oluşuyla birlikte kaybettiği annesini geride bırakarak babası ile İdlib’in Seraqib Kasabası’na doğru çıktığı yeni ev arayışında kiraladıkları derme çatma daireyi tanımlarken titreyen sesinden ise şu kelimeler dökülüyordu; “Ev bulamadık, ancak şuanda oturduğumuz evi bulabildik. Ve bu evi sevmiyorum çünkü kapı ve pencereleri yok. Gece harabelerin içinde kaldığımı hissediyorum. Komşularımız yok, hep yıkık dökük evler var çevremizde. Birlikte oynayabileceğimiz çocuklar yok. Ama şimdi seviyorum çünkü babam diyor ki: “Biz birçok kişiden daha iyi durumdayız. Onlar sokaklarda kalıyor, İnşallah onlar gibi olmayız diye dua et.”” Bin halkalı ağaç kadar yaşlanmış sesiyle, sözlerine şükürlerini ekleyerek iç çekiyordu bir yandan. Babasının ve pek hoşlanmadığı o evin tüm yükünü aldığı nefeste taşıyordu işte. Ezildikçe büyüyen kalbine neler sığmaz ki Cemenna’nın. Pencereleri olmasa da şükredecek kadar büyümüş kalbi nihayetinde. Ve kendine pencere istemektense başkalarına sarfettiği dualarını sığdırmış bir kere. Ezildikçe büyüyen kalbine başka ne sığacaktı ki zaten Cemenna’nın?

Dua ve şükür. Bizim çokça unuttuğumuz ve taş üstünde taş kalmamış şehirlerin büyük çocuklarının kalbinde taşıdığı iki nimet. Boşuna insan dememişler ya bizlere. Kökümüz unutan manasında ki nisyandan gelmiyor mu bir kere? Şükretmeyi en çokta şükredecek çok şeyimiz varken unutmamızdan belli hemde insan oluşumuz. Halbuki ne kolaydır yapması bize şah damarımızdan daha yakın bir Rabbimiz varken. Elindekinin kıymetini bilmenin göreceliliğine ise bu yazıyı okurken bulunduğunuz mekan ile Cemenna’nın kapısı olmayan evini karşılaştırarak ölçebilirsiniz. Demem o ki; şükretmek için ya da yalnızca kalbinizden geçirmek gibi kolay bir hareketle yapabileceğiniz dualarınız için kaybetmeyi beklemeyin. Çünkü böyle bir bekleyiş intihardan başka bir şey değildir. Zira kayıplar, her zaman imtihan olarak gelmez. 

Seraqib’e gelince, yıkılışının sebebi imtihandan mı yoksa intihardan mı bilmiyorum. Fakat iyi bildiğim bir şey var ki; yanı başımızdaki bu kasabanın çatısız evlerinde yatmaya hazırlanan çocuklar ya da  nice evlatsız kalmış kadınlar ile aynı gökyüzüne bakabilirsiniz camınızı açtığınızda. Ve biz dua ve şükür için sebepsizce beklerken belki balkonunuzdaki bir çiçeğin tozunu alıp karıştırıyor Seraqibin balkonsuz kalmış harabelerinin tozlarına rüzgar. Öyle de uzak değil. 

Yaşı, yaşanmışlıklarıyla denk olanlardan olmak duası ile, vesselam…

Video : Human Movie Team
Çeviri: Nur Dedeoğlu

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: