Ben Kimim

Ben kadınım
Hastane koridorlarında başlar hikayem
Kimine müjde, kimine yüz karası olurum
İsmimden önce cinsiyetim sorulur
İnsanlıktan önce kadınlık öğretilmiştir bana
Kader diye her zulme boyun eğmem öğretilmiştir
Ben kadınım
Kimine göre köylü güzeli Ayşe, kimine göre pavyon gülü Alev olurum
Tecavüzle gebe kaldığım çocuğu, en büyük aşkla doğururum
Yine yetmez, namert bir kurşunla vurulurum
Ben kadınım
Bir kere değil, bin kere ölür dirilirim
İnsanların önünden geçmekten korktuğu mezarlığa
Ben hergün bir canımı gömerim
Eksildikçe yenilenir, canlanırım
Karın altıntaki kardelen gibi
Tek başıma, kış yüreklilere meydan okurum
Ben kadınım
Başlık parasına satılır, kan davasının kurbanı olurum
Vücudumda darp izleri, yüzüme yabancı olurum
Haykırsamda nafile!
Ne duyan bir kulak, ne uzanan bir el bulurum
Ben kadınım
Zor değildir beni anlamak
Kolaydır beni sevindirmek
Bir balon, bir çiçekle mutlu olurum
Bir güzel sözü hayatıma Atasözü bellerim
Ben kadınım
Kimi zaman küçük gelin derler, kimi zaman küçük hanım
Daha dün sokakta koştururken
Bir anda koca kız oldun derler
Oysa ben, yaz sıcağında çölde kalmış gibiyim
Çocukluğuma susuyorum
Ben kadınım
Görevlerim hiçbir zaman bitmez
Küçükken uslu bir çocuk olmam gerekir
Biraz büyürüm, hizmette kusur etmemem gerekir
Evlenirim, kocamı mutlu etmem gerekir
Eteğimi uzun, dilimi kısa tutmam gerekir
Ben kadınım
Namus bir tek benim için gelmiştir yeryüzüne
Bu yüzden bekçilerim bitmez
Göz hapsinde tutulurum
El uzatmak, dil uzatmak herkesin hakkıdır
Elalemi konuşturmamam, güldürmemem gerekir
Ben kadınım
Sen aslansın, yaparsın, yakışır demezler
Karşı cinse mübah gördüklerini bana görmezler
Ayağım bir tökezlemeye görsün
Müstehakıydı, kırsaydı dizini derler
Kadınsın sen, derler derler
Ben kadınım
Sırtımda kamburlar, yüreğimde yaralar bitmez
Beyaz bir sayfayım
Üstüme yazılıp çizilenler bitmez
Ama ben bir insanım
Bir ana, bir evlat, bir kardeş, bir eş’im
Ben bir emanetim
Bu hesap burda bitmez
İster kadın, ister erkek, ister çocuk
İster müslim, ister gayrimüslim
İster köle, ister efendi ol
Herkesin ruhunun ağırlığı eşit
Yaşamak olmasada, ölüm eşit
Biçilen kefen, gömülen toprak eşit

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: