Umulması Umulan

Bir gölge var beni takip eden,
Zaman zaman kendimle mesafe girse de arama
Hatıra gelmek için sıyrılmaya çalışıyor diğerlerinden.
Bulutların arasından süzülmeyi bekleyen
Yaramaz güneş ışığı gibi kolluyor doğru vakti.
Yeri geliyor bulutlarla örtüyor üstünü
Yeri geliyor yeni güne gebe olan
Gecenin sancısından nasipleniyor.
Öyle bir kervanın sahibi ki bu,
Gözlere kaçan,
Ayakları yakan kum misali bu dünyada
Yerküreye meydan okuyor,
Kalplere fısıltısıyla.
Hatırlattırıyor kendini,
Hatırlayanın gözleri oluyor
O gölge, o yaramaz güneş ışığı.
Kervan önünde kırılıyor tüm dirençler
Yaşamakla,
Umut sahibiyle…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: